2001, Amsterdam, vrouw zoekt man


 
 

Ik deed de deur open en keek in groen grijze pretogen in een bruin gezicht. Hij had een wit T-shirt aan waarin zijn atletische gebruinde torso goed uitkwam en hij had fles wijn in zijn hand. Had ik deze man ooit eerder ontmoet? Wat een spetter.

Ik keek naar mezelf, ik had nog dezelfde kleren aan waarin ik de hele dag had gewerkt. In het call center had ik geduldig, doortastende oma's die Efteling poppetjes spaarden voor hun kleinkinderen, uitgelegd dat we helaas deze poppetjes ook niet meer hadden op het hoofdkantoor. Ik was p. Ik had geen tijd gehad om me even op te frissen of mijn mascara bij te werken. Ik wist dat ik witjes zag met donkere kringen onder mijn ogen. Mijn huis zag eruit alsof er een bom was ontploft, ik had het met de 'Franse slag' een beetje opgeruimd en uit de kattenbakken had ik provisorisch even snel de grootste drollen gevist. Ik had een simpele 'kan niet mislukken' vegetarische maaltijd in elkaar geflanst, een beproefd recept uit mijn studententijd. Ik was moe, liep op mijn tandvlees en zat in een dip. Ik had gedacht: 'Als hij ziet hoe ik echt ben, schrik ik hem wel af en kan ik gewoon door met mijn leven.'
En juist nu, juist nu zag hij er uit als de man van mijn dromen, nu hij net terug was van een duikvakantie op Kreta. En ik zag er uit als een verlept bloempje. Shit shit shit.

Love coach

Ik was teruggekomen uit Nicaragua waar ik twee en een half jaar had gewerkt. Bovenaan mijn lijstje stond 'het vinden van een leuke man'. Nee ik had geen last van 'rammelende eierstokken', want ik hoefde niet per se kinderen, maar het vinden van een partner kwam nog vr het vinden van een baan of huis. Als ik in Nicaragua kon wonen, kon ik immers overal wonen. Iedereen vertelde me dat ik vooral niet op zoek moest gaan, dat ik 'vanzelf' wel tegen een leuke man aan zou lopen. Maar die 'methode' had me de afgelopen jaren geen succes gebracht. Ik besloot het over een totaal andere boeg te gooien; ik zou me laten coachen door een 'love coach'.
In Nicaragua had ik per e-mail al contact gelegd met Marion van der Stad. Zij had geen relatiebemiddelingsbureau maar coachte mensen naar een relatie. Ze had me boeken aanbevolen die ik vriendinnen op had laten sturen naar Nicaragua. En van die boeken was 'Mars zoekt venus, venus zoekt mars' van John Gray. Er ging een wereld voor mij open. Blijkbaar was er onderzoek gedaan naar het vinden van een partner en bleek er een bepaald stappenplan te zijn die je kunt volgen. Het gaf me goede hoop. Om mannen beter te begrijpen adviseerde ze me het boek 'De terugkeer van de koning.' van Ton van der Kroon te lezen.
In Nicaragua schreef ik me in voor twee workshops die in Nederland zouden worden gegeven. En alleen voor vrouwen en n voor mannen en vrouwen samen. Ik vond het best spannend en zag het als een nieuw avontuur. De eerste workshop zou in de eerste week al plaatsvinden, bij terugkomst in Nederland. Zo zou ik in ieder geval niet in een zwart gat vallen.
En van de interessantste dingen die ik leerde in de cursus is dat vrouwen de eerste stap zetten in het maken van het contact met een man, maar zeker niet op de manier zoals ik dat altijd had gedaan. Ik stapte af op een jongen of man en begon een praatje. Op die manier bracht ik het hele 'jagers instinct' van een man om zeep vertelde Marion. Hij had immers niets meer te 'veroveren'. Zo'n man ging lekker achterover zitten en dacht: 'O ga je mij versieren. Succes!'
Wat ik wl moest doen was oogcontact maken. Door te kijken gaf je aan interesse te hebben en dan wachtte je tot deze man naar je toe zou komen. Dat leek me eigenlijk veel enger dan gewoon op iemand af te stappen en een praatje te beginnen.

Nieuwe hobby's

Iedere week had ik een tien minuten coachingsgesprek met Marion, omdat ik voorlopig weer bij mijn ouders was ingetrokken, besloot ik vanuit een telefooncel te bellen voor meer privacy. Voorlopig had ik nog niemand verteld over deze 'love coaching'. In de nauwe ruimte van de telefooncel beantwoordde ik Marion's vragen. 'Wanneer zou je met een leuke man op de bank willen zitten?' Ik zei: 'Over zes maanden.' 'Waarom niet al met kerst?' Dat zou over drie maanden zijn. 'Op een schaal van 0-10 welk cijfer geef je jezelf dat dat gaat lukken?' Een zes wat ik al heel positief vond. 'Wat heb je nodig of welke dingen zou je moeten doen om jezelf een 10 te geven?' Nu kwamen al mijn 'ja maren' naar voren.
Marion adviseerde mij om ook hobby's te ontwikkelen waar ik mannen zou tegenkomen. Ik sportte bij een sportschool waar alleen maar vrouwen kwamen. Ik volgde reiki cursussen waar ook geen mannen bij zaten. Verder had ik alleen maar vrijgezelle vriendinnen.
Ik besloot om naar salsa dansles te gaan en een opleiding tot sportmasseur te volgen, in de hoop hier een leuke man te ontmoeten.

Lijstje ideale man

Mijn yogadocente Ganga Hoogendoorn kwam met een heel andere invalshoek toen ik haar vertelde van mijn project 'op zoek naar een leuke man'.

  • 'Je moet opschrijven wat je wilt en zo specifiek mogelijk zijn.
  • Wees niet te bescheiden en schrijf zo veel mogelijk dingen op.
  • Schrijf het op alsof het nu al zo is.'
Dit was jaren vr het boek 'The secret' uitkwam en het hele idee vond ik geniaal. Ik begon:

Ik heb nu een liefdevolle relatie met een leuke man.
Onze zielen passen goed bij elkaar.
We houden van elkaar en respecteren elkaar.
We stimuleren elkaar om te groeien ook spiritueel.

Inmiddels had ik ook mijn vrijgezelle vriendinnen van mijn 'project' verteld. Ze waren genspireerd en begonnen ook hun ideale man te beschrijven. Af en toe lazen we ons 'wensenlijstje' aan elkaar voor en hielpen zo elkaar. 'O deze leen ik van jou, dat is een goeie.' Via Marion was ik over mijn schroom gestapt om te gaan 'internet daten'. Tot op heden had dat weinig opgeleverd. De mannen die ik leuk vond belden vaak niet terug. Ik had gezegd: 'Ik zou het leuk vinden je weer te zien, maar de bal ligt nu bij jou. Je hebt mijn telefoonnummer.' Vaak keken ze verschrikt. 'Dus ik moet nu de volgende stap zetten?' Ik werd vaak niet teruggebeld. Op sommige mannen knapte ik zelf af en ik besloot dat zij mij belangrijke informatie gaven voor mijn lijstje 'ideale man'. Ik schreef het tegenovergestelde op van wat me bij hen tegenstond. Vaak trok ik iemand aan die erg tegen mij op keek en me op een voetstuk zette. Maar ik wilde een gelijkwaardige relatie. Ik schreef: 'Hij heeft ongeveer dezelfde spirituele zielenleeftijd als ik, hij is intelligent, heeft een goede opleiding en zelfvertrouwen en past bij mijn levenspad.' Langzaam groeide mijn lijstje uit tot wel vier A-4tjes. Toen de beschrijving van mijn ideale man eind augustus klaar was schreef ik eronder: 'Deze man of nog een betere is nu in mijn leven en deelt zijn leven met mij.' Ik besloot er een extra impuls aan toe te voegen door deze lijst met reiki te behandelen. Inmiddels was ik reiki-master geworden, dat inhield dat ik andere mensen kon leren hoe helende energie door hun handen te laten vloeien. Reiki betekent 'universele levensenergie' en ik zette mijn wensenlijstje kracht bij door alle reiki symbolen die ik had geleerd te gebruiken om zo mijn toekomstige man te manifesteren.
Ik heb deze lijst mijn echtgenoot laten lezen, hij verslikte zich bijna. 'Moet ik dr allemaal aan voldoen?' mompelde hij verschrikt. 'Maar dit is toch gewoon een omschrijving van wie jij bent. Je hbt toch al deze mooie eigenschappen?' Hij vond van niet. Maar ja 'beauty is in the eye of the beholder'.

Vrouw zoekt man

Marion coachte mensen maximaal n jaar en mijn jaar zat er bijna op. Na elf maanden coaching stelde Marion voor om gewoon 'old school' een advertentie in de krant te zetten. Ze liet me eerst zelf de tekst schrijven en hielp me daarna om de tekst wat vlotter te maken. Het is net zoals met het schrijven van je c.v.; soms ben je te bescheiden en heb je een ander nodig om jezelf goed in naar voren te brengen. Dit stond er:

32 jr. Globetrotster is weer thuis (020) en heeft nog meer te bieden.
Genietend van De terugkeer van de Koning, Reiki, salsa en fitness, laat ik je weten dat ik zeer de moeite van het liefhebben waard ben.
Wat dacht je van een creatieve, rookvrije, tedere en speelse vriendschap, uitmondend in een heerlijke, immer boeiende relatie, met evt. kinderen?
Br. o. nr. of e-mailadres

Eind augustus plaatste ik deze drie-in-een advertentie in de Volkskrant, Parool en Trouw in de rubriek 'vrouw zoekt man'. Marion was zo slim me te adviseren een nieuw e-mailadres te plaatsen in de advertentie zodat ik snel reacties zou krijgen en ik het e-mailadres na verloop van tijd kon deleten. De e-mails stroomden binnen en in totaal had ik ongeveer tachtig reacties.
Uit ervaring met internet daten wist ik dat ik met name profielen uitzocht met lange teksten. Maar als we elkaar dan ontmoetten, bleef het bij veel praten en er was niet echt een klik. Ik besloot het eens anders te proberen en aan mijn pendel te vragen wie van de tachtig mannen ik moest uitnodigen voor een ontmoeting.
Tot mijn verbazing ging mijn pendel ook draaien bij een e-mail met een summiere tekst. Bij de e-mail zaten drie foto's; n foto was op de rug genomen terwijl hij stond te behangen, bij n foto droeg hij met een vriend een koelkast van de trap en bij de laatste foto zag ik een witbepoederd gezicht (had hij het plafond geschuurd?) zodat ik alleen twee olijke ogen zag. Ik had geen flauw idee hoe hij er in het dagelijks leven uitzag.

Erbij stond de volgende uitnodiging:

Hoi globetrotser,
In Trouw las ik jou advertentie en ik ben zeer genteresseerd om jou eens te ontmoeten. Ik heet Henk en ben 34 jaar, slank en sportief. Ik rook niet en ben op zoek naar een boeiende relatie net als jij met evt. kinderen.
Ik ben sinds kort verhuist van Den Haag naar een nieuwbouw huis in Leidschendam met een tuin. Van deze verhuizing en het opknappen heb ik een paar foto's toegevoegd.
Ik ben zeer benieuwd naar jou reisverhalen. Zelf reis ik ook graag o.a. camperen, skin. Vanaf 8 september heb ik een vakantie genomen, maar ik weet nog niet waar ik heen wil en met wie. Mochten we voor die tijd elkaar leren kennen en het klikt goed, wie weet kun je zo instappen.
Hopelijk hoor ik snel van jou.

Dat was alles. Hij dacht toch zeker niet dat ik met hem op vakantie zou gaan, een man die ik nog nooit had ontmoet? Mijn pendel vond dat ik deze 'rare snuiter' moest ontmoeten. Nou ja...
De eerste ontmoeting met hem was geen groot succes. Eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat dat ook aan mij lag.

Paars haar

Mijn zus was even daarvoor getrouwd. Daarom had ik voor het eerst in mijn leven mijn haar laten kleuren met een kleurspoeling die er na een paar keer wassen weer uit zou gaan. Ik had een kleurentest laten doen en daar kwam uit dat de kleur aubergine mij goed zou staan. Ik had mijn haar in deze kleur laten verven, wat op dat moment erg in was, maar aubergine is natuurlijk gewoon een ander woord voor paars. Hoe vaak ik mijn haar ook waste, het ging er niet meer uit.

We spraken af in Amsterdam en de 'rare snuiter' zag een 'hippie' op zich afkomen in witte kleren met paars haar. Ik zag een 'Haagse bal' met een koffertje die net uit zijn werk kwam, zijn bandplooibroek met een keurig gestreken vouw in het midden van iedere broekspijp. Dit was duidelijk niet mijn type.

Wat is je grootste blunder?

We zouden samen eten en ik draaide mijn standaard verhaaltjes af, ik was inmiddels ervaren met daten. 'Wat is je grootste blunder?' vroeg ik hem. Ik was immers een expert in blunders en kon daar vol zelfspot over vertellen. Ik denk nu dat ik heel wat potentile partners heb afgeschrikt met mijn sterke verhalen, maar deze man verblikte of verbloosde niet na mijn avonturen te hebben aangehoord. Hij vertelde op zijn beurt een blunder die hij had gemaakt tijdens zijn werk in de ICT. Ik vond het maar een saai verhaal.
Bij afscheid herinnerde ik mij de lessen van Marion; 'tijdens een eerste date laat je meestal nooit je ware aard zien. Je ziet alleen elkaars muurtjes die je hebt opgebouwd. Als je je niet onveilig voelt en als je geen fysieke afkeer voelt, moet je gewoon nog een keer afspreken.' Dus ik sprak de bekende woorden: 'De bal ligt bij jou, als je me nog een keer wilt zien mag je me bellen of mailen.'
En dat deed hij drie weken lang, vanuit een internetcaf in Kreta stuurde hij me bijna dagelijks een mailtje. Hoe lang hij zijn adem in kon houden. Wat voor kleur vissen hij had gezien. Af en toe stelde ik een moeilijke vraag 'wat vind je belangrijk in een relatie? ' Dan was het weer een paar dagen stil, maar hij beantwoordde wel al mijn vragen.
Ondertussen ging ik verder met daten. Marion vertelde me dat je in het begin met meerdere mannen kunt daten. Je hoefde je niet gelijk exclusief aan n iemand te binden. Ze vertelde ook dat het beter was om de eerste drie maanden niet het bed met je date te delen, zodat je elkaar eerst beter leerde kennen voor je intiem werd. Ik had een paar keer een date, met dezelfde man, maar er ontvouwde zich hetzelfde patroon; ik werd verliefd, de man verloor zijn interesse en belde niet meer voor een afspraak. Ik begon bijna te geloven dat het hebben van een langere relatie niet voor mij was weggelegd. Teleurgesteld hield ik het daten even voor gezien.

Spetter

Je snapt het al, de 'spetter' die voor mijn deur stond, was de 'rare snuiter' uit Den Haag. Hij had aangedrongen op een afspraak, ook toen ik de boot afhield. Ik had geen tijd. 'Je moet toch eten.' opperde hij. 'Dan kom ik morgen thuis bij je eten.' Dat was ongeveer date vijf in het stappenplan dat ik bij Marion had gemaakt. Je ging niet in een vroeg stadium een vreemde bij je thuis laten komen, maar deze rare snuiter drong aan en ik ging overstag.
Ik zat niet lekker in mijn vel. 'Ik zal hem laten zien wie ik werkelijk ben', dacht ik, 'dan druipt hij wel af, net als al die andere mannen'.
Ik woonde inmiddels bijna een jaar in een leuk huurhuis in Amsterdam vlakbij Artis. De spetter heette Henk en hij belde aan. Ik voelde me op mijn gemak bij hem en hij vond mijn vegetarische maaltijd zelfs lekker. Met kaarslicht probeerde in de troep in huis een beetje te camoufleren en het wat gezelliger te maken. Ik vertelde dat ik een opleiding deed tot sportmasseur en dat ik nog niet op mannen had kunnen oefenen. Hij zag er best gespierd uit, zou ik hem mogen masseren op mijn massagetafel? Henk wist van de regel 'de eerste drie maanden geen seks' dus ik vond dat ik het wel kon voorstellen, hoewel dit idee heleml niet in mijn stappenplan voorkwam en zker niet op de tweede date. Maar ik voelde dat ik Henk kon vertrouwen en ik kwam er diezelfde avond nog achter dat hij ook goed kon masseren n mijn grenzen kon respecteren.
We gingen nu regelmatig daten. Het was na 11 september, 9/11. De twin towers waren ingestort en we hadden het gevoel dat de wereld op zijn kop stond, alsof er van alles zou kunnen gebeuren, zelfs een nieuwe wereldoorlog. Het bracht onze relatie in een stroomversnelling. Ik voelde me veilig bij Henk. In het weekend vr kerst trok ik bij hem in en zat ik naast hem op de bank. Had Marion toch nog gelijk gehad alleen n jaar later.

Levensles

In 2000 behaalde ik mijn Reiki master diploma en ging ik reiki cursussen geven. Onderdeel van de Reiki II cursus is bovenstaand verhaal. Als oefening laat ik iedere deelnemer een wens voor zichzelf op papier schrijven. Een wens geschreven vanuit hun hart/ziel en met zoveel mogelijk details. We schrijven eronder: 'Dit of iets beter ben/heb ik nu.' Om het hogere in onszelf ook te laten mee creren. Vervolgens behandelen we die met drie reiki symbolen om de wens kracht bij te zetten. Henk zorgt er inmiddels wel voor dat hij pas thuis komt als alle reikideelnemers vertrokken zijn. Anders wordt hij aangestaard door een groep vrouwen 'is dit nu die ideale man?'

Een andere belangrijke les was om niet te snel te oordelen en mensen niet te labelen, met termen als 'rare snuiter' en 'Haagse bal'. Ik dacht dat ik dat niet deed, maar onbewust deed ik het wel. Door minder te oordelen heb ik nu vriendschappen met de meest uiteenlopende type mensen, van alle rangen, standen en leeftijden. En van ieder van hen kan ik iets leren.

Marion werkt nu niet meer als 'love coach', maar heeft haar werkveld verschoven. Het meest werkt ze nu met seksualiteit, vooral met hen die al wat ouder zijn en een maagdelijk leven leiden. Haar bedrijf heet Aquarion.

Ik ben Marion en Ganga heel dankbaar voor hun wijze lessen en ik hoop met deze blog anderen die 'ongewild partnerloos' zijn, te inspireren en een hart onder de riem te steken.

Henk en ik zijn in 2003 getrouwd en zijn nog altijd even blij met elkaar. In goed overleg hebben we besloten geen kinderen te nemen, dat is geen zielig verhaal maar een bewuste keuze. Henk en ik hebben natuurlijk allebei onze goede en slechte kanten, maar we vullen elkaar mooi aan en groeien nog altijd naar elkaar toe. We hebben een heerlijke, immer boeiende relatie.